De vloeistof raast door mijn lichaam. Terwijl ik 2 weken geleden, na mijn vorig infuus Mabthera, vooral hunkerde naar zout- en zoetigheden en wel moe was, ben ik nu – na mijn tweede infuus – doodop. Barstende hoofdpijn en een totaal gebrek aan energie. Ik heb me deze voormiddag naar de kinesist moeten sleuren, waarna hij me bijna letterlijk terug bij elkaar heeft getaped.
Tagarchief: pijn
Op- en aftellen
Ik had het mooi uitgedokterd. Ik had het mooi gepland: ik zou 24 weken na mijn vorige infuus Mabthera terug naar UZ Gasthuisberg gaan voor de inplanning van mijn volgende infusen-sessie. (Het RIZIV komt voor deze infusen enkel tussen na een minimumperiode van 24 weken, mits voldoen aan bepaalde voorwaarden natuurlijk.) De vorige jaren keek ik immers reikhalzend uit naar de volgende sessie: al weken op voorhand begon ik weer last te krijgen van mijn RA (Reumatoïde Artritis).
Ik wou anticiperen: onmiddellijk gaan voor de juiste interval tussen de afspraken en ik was ervan overtuigd onmiddellijk voldoende ontstekingen en hoge scores op de verschillende schalen te behalen, omdat het de vorige jaren ook zo was. Alles wat nodig is voor een goedkeuring door het RIZIV zou ik mooi op tijd rond krijgen om de periode van RA-aanvallen zo kort mogelijk te houden. Maar mijn RA lacht me gewoon vierkant uit. Een chronische aandoening valt nu éénmaal niet te voorspellen en ook deze keer was het me niet gegund. Lees verder
De ene anesthesist is de andere niet…
Sinds zondag ben ik terug van een heerlijke vakantie in Italië. Heerlijke locatie, zalige temperaturen en plezant gezelschap. Meer moet dat niet zijn (tenzij dat het iets langer mocht duren natuurlijk!). Voor de eerste keer in jaren geen invasie van muggen en de bijhorende muggenbeten, maar wel een aantal moeilijkere nachten op een vreselijk harde matras. Niets is perfect hé…
Bij thuiskomst kregen we letterlijk een koude douche: regen en zo’n 20 graden kouder… Ja, het was even wennen. Ook een zalige eerste nacht in mijn heerlijk bed werd me niet gegund: onze kat heeft ons 14 dagen moeten missen en liet zich dan ook gelden. Daarbij kwam de strakke planning van was en plas want dinsdagmiddag werd ik geopereerd aan mijn rechterpols. Anderhalve dag tijd dus om alles gewassen en gestreken te krijgen want de kinderen vertrekken immers zaterdag op chirokamp ( en na de operatie mag ik een tijdje niet meer strijken)…
I’m TNT… I’m dynamite
Het concert van AC/DC eergisteren in Dessel was ronduit AF! Schitterend gewoon! Met zo’n 50 tot 60 000 man (en vrouw) samen op de wei van Dessel, meejoelen, meedansen en vooral GENIETEN. Zalig gewoon!
Het was niet mijn eerste optreden deze zomer. Ook een dagje Werchter en een weekendje Hee Tervuren! kan ik al toevoegen aan mijn palmares. En dan denken dat ik knock out zou liggen na zo’n lange dagen, maar neen. Het gaat. Het gaat zelfs heel goed! Complimentjes van mijn kiné en al bij al valt mijn vermoeidheid ook mee. Natuurlijk is het steeds de dag na zo’n festival of optreden even bijtanken en plat liggen, maar tegen de avond lukt het dan wel weer. Lees verder
Dipje
Onder het moto ‘het hoeft niet altijd positief te zijn’, durf ik het aan dit stukje te schrijven. Ik heb er lang over getwijfeld, maar je hebt er recht op. Voor de mensen die dicht bij me staan: geen paniek, dit is geen alarmkreet. Mijn berichtjes zijn gewoon waarheidsgetrouw, in goede en in slechte tijden.
Reuma In Mij 