FOD: de vooroordelen bevestigd.

Gisteren had ik het genoegen uitgenodigd te zijn voor een onderzoek door de ‘evaluerende arts’ van de Federale OverheidsDienst (FOD) Sociale Zekerheid, afdeling Directie-generaal Personen met een handicap. Doel van het onderzoek? Van bij aanvang was dit al een misverstand…

Terwijl er van de verkoopsters op de Rue Neuve te Brussel wordt verwacht dat ze tweetalig zijn, blijkt dit aan een onthaal van een Federale OverheidsDienst geen vereiste. Niet dat ik een fervente flamingante ben, maar ik kan me voorstellen dat iemand die geen Frans spreekt, al compleet verloren is van bij het begin. Vriendelijk word ik doorverwezen naar de stoeltjes achter de rode wand, waarna ik word opgehaald door een hele vriendelijke ‘steward’ die – u heeft het al kunnen raden – ook geen jota Nederlands kan.

Een vriendelijke babbel onderweg leert me dat hij het leuker had gevonden een rechtstreekse metro-verbinding te hebben naar de dokterskabinetten, vermits deze zich toch bevinden op verdieping -2. Ook wel ‘onder nul’. Met de (glazen) lift worden we in de kelder gebracht, naar de wachtruimte. Deze hebben ze proberen op te fleuren met een aantal kleurrijke stoeltjes, maar het geheel zag er heel koud en misérabel uit. De artsen voor de Franstaligen zaten recht tegenover het tafeltje van onze ‘steward’, mijn Nederlandstalige arts zou vanuit een andere gang komen.

En effectief. Ik werd onthaald in een donkere, kleine ruimte waar ik al na een half uurtje depressief buiten kwam. Laat staan de arts die, diep verborgen onder de grond, de hele dag ‘profiteurs van het sociale systeem’ moet zitten evalueren…

Het misverstand begon eigenlijk al van bij de aanvraag voor erkenning van een handicap.

FOD

Voor mij gaat het om een principiële kwestie: ik heb een erkenning van mijn handicap door het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH). Dit betekent dat ik voor Vlaanderen een handicap heb, maar voor België niet. Ik vond dus dat ik dit op federaal niveau ook gewoon in orde moest brengen.

Een aanvraag voor een erkenning van een handicap moet je blijkbaar combineren met een aanvraag voor een uitkering (namelijk de inkomensvervangende tegemoetkoming en/of integratietegemoetkoming). Terwijl ik weet dat ik daarop geen aanspraak maak, omdat ik al een uitkering krijg via de mutualiteit. Het hele pakket moet echter ingevuld worden om de aanvraag in orde te krijgen. Dit betekent het invullen van de drie verschillende delen (binnen de termijn van 1 maand): deel 1 door jezelf over je gezinssamenstelling en -inkomsten, deel 2 over je zelfredzaamheid en deel 3 door je arts/specialist betreffende je vertrouwelijke medische gegevens. Een hele rompslomp, terwijl mijn vraag gewoon de erkenning is van een handicap, op federaal niveau.

Dus wanneer de evaluatie-arts van mij vernam dat ik nog graag zou willen werken, maar dat ik nog niet weet wat en hoeveel ik nog aan kan, begreep hij niet wat ik bij hem kwam doen. Want volgens hem was zijn taak als evaluatie-arts te bepalen of de persoon voor hem al dan niet nog kan gaan werken. Over het hoeveel en welke functie iemand aankan, bepaalt volgens hem dan weer de arbeidsarts. Wat ik hier feitelijk dan kwam doen, vroeg de arts zich af. Waarop ik antwoordde: “Ik had graag met u bekeken of u mijn handicap kan erkennen als dokter.”

Zijn antwoord gaf me een mond vol tanden: “Wij erkennen hier geen handicap, mevrouw.” Huh? “Wat wij wel doen, is het inschalen van uw zelfredzaamheid.” Komt dat niet op hetzelfde neer? Ik was helemaal van mijn melk… Wat kwam ik hier eigenlijk doen?

Ik had me voorgenomen niet te kritisch te zijn en het onderzoek gewoon te ondergaan. Uit ervaring (en via tips van de sociaal assistente) nam ik mee niet te veel te zeggen, omdat de kans bestaat dat je woorden verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden. (Zo had ik eens een whiplash en werd ik opgeroepen door de arbeidsongevallen-geneesheer. Toen hij me vroeg wat ik overdag deed, zei ik hem dat ik af en toe probeerde een beetje te lezen omdat TV kijken op dat moment nog niet lukte. In zijn verslag besloot hij dat ‘betrokkene hele dagen zat te lezen’, wat betekende dat ik onmiddellijk terug aan de slag kon.)

Toegegeven, het onderzoek gisteren is een uitdaging geweest… De vragen die de arts stelde, maar vooral de manier waarop, maakten dat ik enorm hard op mijn woorden begon te letten en steeds om uitleg vroeg wanneer hij een vraag stelde. Heel vervelend is dat. Ik ben helemaal niet gewoon om zo op mijn hoede te zijn, want IK HEB IMMERS NIETS TE VERBERGEN! Maar ik had wel dat gevoel… Elke vraag van hem werd gevolgd met een summier antwoord van mij waarna de dokter begon te tokkelen op zijn computer. De neiging om de stiltes op te vullen was groot, maar ik heb kunnen zwijgen.

De vragen die hij stelde, allemaal in kader van het inschatten van mijn zelfredzaamheid neem ik aan, werden gevolgd door een ‘lichamelijk’ onderzoek. Hij vroeg me mijn schoenen en pull uit te trekken en naar de onderzoekstafel te komen. “We zullen eens kijken”, zei hij, waarop ik repliceerde: “Zoals u weet, valt er bij reuma vaak niets te zien.” (Ja, ik kan me niet heel de tijd inhouden.) Als reactie heeft hij eens goed in mijn gewrichten geknepen en zijn wenkbrauwen opgetrokken toen hij zag dat het pijn deed… Hij was ontevreden over mijn mobiliteit van mijn schouders (“Kan u echt niet hoger?”), maar dan weer tevreden over mijn vooroverbuigen.

“U mag uw schoenen en pull terug aan doen”. Stilte… “Dat is het dan. Binnen een drietal weken krijgt u van ons verder bericht. U kan gaan.”

Zo, dat was het… Half depressief ben ik naar buiten gestrompeld, steeds herhalend: “Waarom doe ik mezelf dit toch aan?”

Een soort zelfkastijding?

 

Meer info over het aanvragen van een erkenning van een handicap vind je hier (en ja, deze link klopt!): http://handicap.fgov.be/nl/taxonomy/term/4/home

 

7 thoughts on “FOD: de vooroordelen bevestigd.

    • Hey Joke,
      het is inderdaad nogal een geloop… en heel onduidelijk (en onlogisch) allemaal…
      Bekaf was ik na het onderzoek van amper een half uur. Deprimerende omgeving – ik had zelfs medelijden met de arts die er dag in dag uit moet zitten… pfff… ook niet echt bemoedigend!

  1. Ik heb ook al heel wat meegemaakt met het FOD… Ik ben echt benieuwd wat het resultaat van je bezoekje gaat zijn over een paar weken! Hou ons op de hoogte he! 😉

  2. hallo ik heb je verhaal gelezen ,ik hoop dat het goed komt .
    IK HEB REUMA LUPUS en ik ben zwaar vermoeiend maar niemand berijpt jou ?
    MAAR WE MOETEN NIET ONZE RECHTEN LATEN VALLEN ?

    • Beste Rabia,
      Gelukkig voel ik me wel begrepen door de mensen in mijn omgeving; mijn familie, mijn vrienden. Ik begrijp dat het voor officiële instanties niet altijd even gemakkelijk is om een duidelijk beeld te krijgen van iemand die ze maar voor een half uurtje zien. Langs de andere kant is het inderdaad frustrerend dat ze op die korte termijn een oordeel over jou moeten vellen dat soms allesbepalend kan zijn (zeker als het gaat over inkomsten en financiën). Het is voor niemand gemakkelijk en voor niemand leuk. En het roeien tegen de stroom in kost extra energie.
      Laten we hopen dat, door inderdaad voor onze rechten op te komen, we gehoor krijgen voor onze frustraties en dat er structureel eens deftige veranderingen door komen… Maar zo’n dingen kosten tijd, veel tijd…

  3. Gisteren viel het verdict in de bus… Niet geslaagd! Ik behaal niet de benodigde 7 punten op de zelfredzaamheidsschaal om recht te maken op de tegemoetkomingen. Er wordt nergens op de brief iets vermeld over erkenning van een handicap. Ik vermoed dat dit dus samenhangt: krijg je geen erkenning voor de tegemoetkomingen, dan bijgevolg ook geen erkenning voor je handicap. Ben ik de enige dat dit een rare kronkel vind? Waarom zou hangt geld verkrijgen samen met het hebben van een handicap? Daarnaast was ik aangenaam verrast over de snelheid: amper 8 DAGEN na mijn ‘onderzoek’ al een advies, terwijl de aanvraagprocedure een dikke 6 MAANDEN heeft geduurd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s