Ik wil een ezeltje…

Augustus: de maand waarin alle rekeningen bij elkaar komen. Inschrijvingsgelden voor voetbal, tennis, dans, toneelschool, Chiro, avondschool en Tai Chi. De maand waarin je met je neus op de feiten wordt gedrukt dat je tijdens het verlof toch weer nét iets te veel hebt uitgegeven. Een koude douche die je onmiddellijk wakker schudt en je aankondigt dat het de volgende maanden financieel nog wat moeilijk(er) zal zijn.

Want natuurlijk begint het nieuwe schooljaar, komen de water- en electriciteitsafrekeningen er aan en het alom gevreesde kadaster. Voor de meesten onder ons zijn het moeilijkere maanden en dan mag ik nog van geluk spreken dat ik nog kan en ga werken! Al is het deeltijds: tijdens deze maanden voel ik eens te meer dat elk centje telt en meer dan welkom is.

centjes Lees verder

Op- en aftellen

Ik had het mooi uitgedokterd. Ik had het mooi gepland: ik zou 24 weken na mijn vorige infuus Mabthera terug naar UZ Gasthuisberg gaan voor de inplanning van mijn volgende infusen-sessie. (Het RIZIV komt voor deze infusen enkel tussen na een minimumperiode van 24 weken, mits voldoen aan bepaalde voorwaarden natuurlijk.) De vorige jaren keek ik immers reikhalzend uit naar de volgende sessie: al weken op voorhand begon ik weer last te krijgen van mijn RA (Reumatoïde Artritis).

Ik wou anticiperen: onmiddellijk gaan voor de juiste interval tussen de afspraken en ik was ervan overtuigd onmiddellijk voldoende ontstekingen en hoge scores op de verschillende schalen te behalen, omdat het de vorige jaren ook zo was. Alles wat nodig is voor een goedkeuring door het RIZIV zou ik mooi op tijd rond krijgen om de periode van RA-aanvallen zo kort mogelijk te houden. Maar mijn RA lacht me gewoon vierkant uit. Een chronische aandoening valt nu éénmaal niet te voorspellen en ook deze keer was het me niet gegund. Lees verder

Reuma-dieet

Ik heb altijd gezegd: “Ik ga nooit op dieet! Je mag me vanalles vragen, maar letten op wat ik mag eten en drinken, neen, dank je! Ik heb al genoeg waar ik aandacht aan moet geven!” En dat is gewoon zo… Maar toch… Afgelopen nacht bedacht ik dat ik eigenlijk al op dieet ben sinds ik reuma heb. Ik moet geen rekening houden met mijn ‘calorietjes’, maar wel met mijn ‘energietjes’.

Mensen met reuma of een andere chronische aandoening, gebruiken wel eens de uitleg van ‘The Spoon Theory‘. Een theorie waarbij jouw energie wordt omgezet in een aantal lepeltjes. Bij mensen met een chronische ziekte zijn er minder lepeltjes per dag beschikbaar en worden er meer lepeltjes gebruikt voor simpele activiteiten. Hierdoor moet je je lepeltjes per dag goed natellen en goed nadenken waarvoor je ze gaat gebruiken. Want op is op. Lees verder

Zou jij jezelf aanwerven?

Stel: je bent werkgever en jij bent een kandida(a)t(e) die komt solliciteren. Zou jij jezelf aanwerven als nieuwe werkkracht?

Het is een vraag die de hele tijd in mijn hoofd rondspookt. Op sommige momenten ben ik overtuigd van mijn eigen kunnen en weet ik me perfect te verkopen. Ik weet wat mijn kwaliteiten zijn en waar mijn valkuilen liggen. Maar op andere momenten betrap ik mezelf erop te denken van “Goh, die werkgever heeft toch meer aan iemand die ‘gezond’ is. Wat heeft die nu aan mij?” Op die momenten kan ik enkel zien wat ik niet (meer) kan en vergelijk ik mezelf met iemand die geen reuma heeft. Op zo’n momenten is mijn zelfvertrouwen ver te zoeken… Lees verder