April – mei

De afgelopen weken waren intens. Terwijl ik op het werk vooral op de rem ging staan om terug naar dat mooie evenwicht tussen rust en activiteit te gaan, is de balans werk-privé helemaal naar de andere richting overgeheld. Met als hoogtepunten de verjaardagen van dochter en manlief en als afronding voor de crash: een aantal dagen kamperen voor de schoolpoort.  Lees verder

Artrose

Ik ben mijn kluts wat kwijt. Ik weet het allemaal niet meer… Niet in die mate dat ik alles maar laat hangen en door het bos de bomen niet meer zie. Eerder als: “Wat is dit nu toch allemaal weer?” en “Waar moet ik dit plaatsen?” Lees verder

Opstaan

Ik beschouw mezelf niet echt als een super-positief mens. Ik probeer er wel zoveel mogelijk het beste van te maken, dat wel. Ondanks het feit dat ik een grondige hekel heb aan de ochtenden (ochtendstijfheid weet je wel), probeer ik verder te kijken en me elke ochtend opnieuw in te prenten dat het wèl de moeite waard is om op te staan. Niet altijd even gemakkelijk, maar het moet.

Lees verder

Wakker

Poeh. Doodmoe en toch niet kunnen slapen. Draaien en keren. Niets aan te doen. Was ik maar zoals mijn man: van zodra het licht uitgaat en zijn hoofd het hoofdkussen raakt, ligt hij zachtjes te knorren. Heerlijk in dromenland tot de ochtend.

Lees verder

Januari

De hele maand heb ik rondgelopen met koortsblaasjes. Pijn en vermoeidheid blijven opspelen en ik krijg er geen grip op. Ik probeer rust af te wisselen met beweging. Niet te veel, niet te weinig; om overbelasting tegen te gaan. En toch… Het is frustrerend.  Lees verder