Ik wil een ezeltje…

Geplaatst op door

Augustus: de maand waarin alle rekeningen bij elkaar komen. Inschrijvingsgelden voor voetbal, tennis, dans, toneelschool, Chiro, avondschool en Tai Chi. De maand waarin je met je neus op de feiten wordt gedrukt dat je tijdens het verlof toch weer nét iets te veel hebt uitgegeven. Een koude douche die je onmiddellijk wakker schudt en je aankondigt dat het de volgende maanden financieel nog wat moeilijk(er) zal zijn.

Want natuurlijk begint het nieuwe schooljaar, komen de water- en electriciteitsafrekeningen er aan en het alom gevreesde kadaster. Voor de meesten onder ons zijn het moeilijkere maanden en dan mag ik nog van geluk spreken dat ik nog kan en ga werken! Al is het deeltijds: tijdens deze maanden voel ik eens te meer dat elk centje telt en meer dan welkom is.

centjes Lees verder →

Agenda: Symposium Wereld Reuma Dag 10/10/2015

Geplaatst op door

Mijn eerste contact met het ‘reuma-wereldje’ vond plaats in 2013. Toen organiseerde ReumaNet haar eerste symposium en schraapte ik al mijn moed bij elkaar om een hele dag ‘onder reumapatiënten’ door te brengen. Een hoge drempel vond ik dat: ik verwachtte immers oude mensjes met vervormde gewrichten op een koffieklets. (Sorry daarvoor!)

Ik ging er helemaal alleen naar toe, met een klein hartje. Tot die dag hield ik alles wat met reuma te maken had, ver van me af. Mijn leven ging zijn gangetje en liep op wieltjes. De enige keren dat ik met reuma in aanraking kwam, was in het ziekenhuis voor de controle-afspraken en infusen en daarnaast bij mijn huisarts voor de regelmatige bloedafnames. Ik kende niemand anders die reuma had en in het ziekenhuis kwam ik voornamelijk oudere dames tegen.  Lees verder →

Op- en aftellen

Geplaatst op door

Ik had het mooi uitgedokterd. Ik had het mooi gepland: ik zou 24 weken na mijn vorige infuus Mabthera terug naar UZ Gasthuisberg gaan voor de inplanning van mijn volgende infusen-sessie. (Het RIZIV komt voor deze infusen enkel tussen na een minimumperiode van 24 weken, mits voldoen aan bepaalde voorwaarden natuurlijk.) De vorige jaren keek ik immers reikhalzend uit naar de volgende sessie: al weken op voorhand begon ik weer last te krijgen van mijn RA (Reumatoïde Artritis).

Ik wou anticiperen: onmiddellijk gaan voor de juiste interval tussen de afspraken en ik was ervan overtuigd onmiddellijk voldoende ontstekingen en hoge scores op de verschillende schalen te behalen, omdat het de vorige jaren ook zo was. Alles wat nodig is voor een goedkeuring door het RIZIV zou ik mooi op tijd rond krijgen om de periode van RA-aanvallen zo kort mogelijk te houden. Maar mijn RA lacht me gewoon vierkant uit. Een chronische aandoening valt nu éénmaal niet te voorspellen en ook deze keer was het me niet gegund. Lees verder →

De ene anesthesist is de andere niet…

Geplaatst op door

Sinds zondag ben ik terug van een heerlijke vakantie in Italië. Heerlijke locatie, zalige temperaturen en plezant gezelschap. Meer moet dat niet zijn (tenzij dat het iets langer mocht duren natuurlijk!). Voor de eerste keer in jaren geen invasie van muggen en de bijhorende muggenbeten, maar wel een aantal moeilijkere nachten op een vreselijk harde matras. Niets is perfect hé…

Bij thuiskomst kregen we letterlijk een koude douche: regen en zo’n 20 graden kouder… Ja, het was even wennen. Ook een zalige eerste nacht in mijn heerlijk bed werd me niet gegund: onze kat heeft ons 14 dagen moeten missen en liet zich dan ook gelden. Daarbij kwam de strakke planning van was en plas want dinsdagmiddag werd ik geopereerd aan mijn rechterpols. Anderhalve dag tijd dus om alles gewassen en gestreken te krijgen want de kinderen vertrekken immers zaterdag op chirokamp ( en na de operatie mag ik een tijdje niet meer strijken)…

Lees verder →

I’m TNT… I’m dynamite

Geplaatst op door

Het concert van AC/DC eergisteren in Dessel was ronduit AF! Schitterend gewoon! Met zo’n 50 tot 60 000 man (en vrouw) samen op de wei van Dessel, meejoelen, meedansen en vooral GENIETEN. Zalig gewoon!acdc1

Het was niet mijn eerste optreden deze zomer. Ook een dagje Werchter en een weekendje Hee Tervuren! kan ik al toevoegen aan mijn palmares. En dan denken dat ik knock out zou liggen na zo’n lange dagen, maar neen. Het gaat. Het gaat zelfs heel goed! Complimentjes van mijn kiné en al bij al valt mijn vermoeidheid ook mee. Natuurlijk is het steeds de dag na zo’n festival of optreden even bijtanken en plat liggen, maar tegen de avond lukt het dan wel weer. Lees verder →