Paasvakantie

12 uur heb ik in mijn bed gelegen. Zo moe ben ik. En zo typisch aan reuma: ik raak niet ‘uitgerust’. Mijn lichaam zei gisteren rond 19u ineens ‘Stop’ en ik moest gaan liggen. Gelukkig kwam het goed uit: de kindjes hadden gegeten, de tafel was afgeruimd, de was in de wasmachine en mijn man thuis. Ik ben mijn bedje ingekropen en kwam er rond 23u uit om mijn pyjama aan te doen om nadien verder te slapen. Deze ochtend op tijd wakker én er uit, maar toch nog moe…

Lees verder

Aan het aftellen…

Oef… De kerstvakantie zit er bijna op. Ik ben echt aan het aftellen. Begrijp me niet verkeerd: ik hou van de feestdagen, van het gezellig samen zijn met vrienden en familie, van het feit dat de kindjes de hele tijd thuis kunnen zijn… Super allemaal en ik geniet met volle teugen… Maar het begint me echt te druk te worden. Het gebrek aan structuur begint nefast te worden voor mijn gezondheid…

aftellen 2 dagen Lees verder

La douce France

Wat heb ik genoten van een heerlijke vakantie in Frankrijk!

Tegen alle verwachtingen in, want ik ben eerder een Italië-liefhebber. De enige keer vakantie met de kindjes in Frankrijk, was in een huisje in de Provence met onderweg onder andere een drie uur durende (stilstaande) file ter hoogte van Lyon. Tijdens dat verblijf kreeg onze kleinste windpokken en konden we, mede dankzij de Mistral, niet vaak in het zwembad.

Toen heb ik mezelf gezworen: nooit meer Frankrijk!

Maar met de mededeling van onze 8 jarige dochter dat ze ‘Italië zat was’ (wat is ‘de jeugd’ toch verbaal de laatste tijd!) en het feit dat ons ‘budget sterker beperkt is door mijn verminderde inkomsten’ (lees: invaliditeitsuitkering), overhaalde me toch naar Frankrijk te reizen.

Niet naar de Provence – oh nee, daarvoor ben ik nog niet voldoende hersteld van de laatste ervaring… Deze keer trokken we naar de Petite Camargue. Een regio in Languedoc-Roussillon. Aan de kust, met bergen in de buurt, maar 1000 km af te leggen met de wagen en bijna sluitende garantie op stralend weer.  Lees verder

Zomervakantie in zicht

De nacht van zondag op maandag drong het tot me door…

Nog maar 1 week en de kindjes zijn thuis van school; een hele zomervakantie lang!

Het is iets om naar uit te kijken, maar ook iets waartegen ik wat op zie. Kindjes thuis betekent leven in de brouwerij. Het betekent samen leuke dingen doen, op stap gaan, genieten van onze tuin,… Maar het betekent ook niet meer rusten wanneer dit nodig is omdat het nu éénmaal niet altijd meer uitkomt (en ik het niet leuk vind om me even terug te trekken wanneer ze thuis zijn).

Niet dat ik met dagen in mijn bed of zetel lig, maar ik heb letterlijk de stilte en een rustig huis nodig om wat bij te komen.

Wat ik al gaandeweg geleerd heb, is de vakantie heel goed te plannen. Niet alleen op gebied van opvang bij de grootouders of kampen en activiteiten, maar ook onze gezinsvakantie. En dit laatste is nu waar het schoentje wat wringt…  Lees verder