Van 13u naar 16u per week

Sinds februari werk ik, in kader van progressieve tewerkstelling, 3u per week meer. Van 13u per week naar 16u per week. “3 uurtjes per week”, hoor ik je denken, “dat is echt niet veel.” En nee, het is zelfs nog geen halftijds. En toch kost het me moeite om die extra uren ingepast te krijgen in mijn dagritme. Lees verder

Ode aan mijn reuma, ter ere van Wereld Reuma Dag

Zachtjes sloop jij binnen

Ongemerkt, slechts enkele sporen nalatend

Een Trojaans Paard,

soldaten die me aanvallen van binnenuit,

bijna geen weerstand

Je nam over en ik was verbijsterd

Onverwacht.

Een zoektocht naar weerstand

en opbouwen van energie

Terug genieten van de kleine dingen

Het lukt.

Je blijft trekken, zagen en zeuren

je blijft zoeken naar overheersing

Maar nu zijn de rollen omgedraaid

Ik nam over en jij was verbijsterd.

Onverwacht.

Een zoektocht naar het ritme

terwijl ik toch wel de richting bepaal

Je bent er altijd,

jammer genoeg

Maar dankzij jou weet ik

dat elke dag een nieuwe dag betekent

een nieuwe start

telkens opnieuw.

Paasvakantie

12 uur heb ik in mijn bed gelegen. Zo moe ben ik. En zo typisch aan reuma: ik raak niet ‘uitgerust’. Mijn lichaam zei gisteren rond 19u ineens ‘Stop’ en ik moest gaan liggen. Gelukkig kwam het goed uit: de kindjes hadden gegeten, de tafel was afgeruimd, de was in de wasmachine en mijn man thuis. Ik ben mijn bedje ingekropen en kwam er rond 23u uit om mijn pyjama aan te doen om nadien verder te slapen. Deze ochtend op tijd wakker én er uit, maar toch nog moe…

Lees verder