Reuma-dieet

Ik heb altijd gezegd: “Ik ga nooit op dieet! Je mag me vanalles vragen, maar letten op wat ik mag eten en drinken, neen, dank je! Ik heb al genoeg waar ik aandacht aan moet geven!” En dat is gewoon zo… Maar toch… Afgelopen nacht bedacht ik dat ik eigenlijk al op dieet ben sinds ik reuma heb. Ik moet geen rekening houden met mijn ‘calorietjes’, maar wel met mijn ‘energietjes’.

Mensen met reuma of een andere chronische aandoening, gebruiken wel eens de uitleg van ‘The Spoon Theory‘. Een theorie waarbij jouw energie wordt omgezet in een aantal lepeltjes. Bij mensen met een chronische ziekte zijn er minder lepeltjes per dag beschikbaar en worden er meer lepeltjes gebruikt voor simpele activiteiten. Hierdoor moet je je lepeltjes per dag goed natellen en goed nadenken waarvoor je ze gaat gebruiken. Want op is op. Lees verder

Mijn reuma is anders

Er zijn meer dan 200 verschillende soorten reuma. Dit betekent: 200 verschillende aandoeningen, waarbij een aantal ‘klachten’ overkoepelend en herkenbaar kunnen zijn, maar vooral dus ook heel verschillend. Sommige reuma-vormen maken ontstekingen op gewrichten; anderen gaan zich manifesteren ter hoogte van pezen of spieren. Van de meeste weten we niet hoe ze zijn ontstaan en bijgevolg ook niet hoe we ze kunnen voorkomen.

Een grote, enorme diversiteit dus. Daarbij komt dat er binnen 1 bepaalde reuma-aandoening op zich enorm veel verschillen kunnen zijn. Neem nu mijn aandoening, reumatoïde artritis (RA): mijn immuniteitssysteem valt zichzelf aan door ontstekingen te maken op kleinere gewrichten. Ik heb bijvoorbeeld nu last van handen, vingers, polsen, voeten en tenen. Iemand anders met RA kan bijvoorbeeld vooral last hebben aan de handen en voeten, maar niet aan de polsen bijvoorbeeld. Of zo heb ik ook last in mijn ellebogen en heupen, terwijl dit niet noodzakelijk gelinkt wordt met RA maar eerder een gevolg kan zijn van een verkeerde houding ten gevolge van pijn. Opnieuw: er zullen gelijkaardige klachten zijn, maar ook zeer verschillende. Lees verder

Zou jij jezelf aanwerven?

Stel: je bent werkgever en jij bent een kandida(a)t(e) die komt solliciteren. Zou jij jezelf aanwerven als nieuwe werkkracht?

Het is een vraag die de hele tijd in mijn hoofd rondspookt. Op sommige momenten ben ik overtuigd van mijn eigen kunnen en weet ik me perfect te verkopen. Ik weet wat mijn kwaliteiten zijn en waar mijn valkuilen liggen. Maar op andere momenten betrap ik mezelf erop te denken van “Goh, die werkgever heeft toch meer aan iemand die ‘gezond’ is. Wat heeft die nu aan mij?” Op die momenten kan ik enkel zien wat ik niet (meer) kan en vergelijk ik mezelf met iemand die geen reuma heeft. Op zo’n momenten is mijn zelfvertrouwen ver te zoeken… Lees verder

Opinie: progressief werken

Huidig Minister van Volksgezondheid Maggie De Block heeft al heel wat stof laten opwaaien met haar boodschap dat mensen die een mutualiteitsuitkering krijgen, ook aangespoord gaan worden om stappen te zetten naar werk. Met die nuance natuurlijk dat ze rekening zullen houden met de situatie waarbinnen de patiënt zich bevindt. Eigenlijk is dit niet nieuw: zo werken GTB en VDAB al een geruime tijd samen met mutualiteiten om mensen mee(r) te gaan begeleiden richting arbeidsmarkt. Daaarnaast kreeg het RIZIV het pilootproject ‘Disability Management’ toegewezen in juni 2014, waarbij experten worden opgeleid om op de werkvloer werkgevers en werknemers meer te gaan ondersteunen in het zoeken naar oplossingen in kader van jobbehoud. (link klik hier)

Het meer promoten van progressieve tewerkstelling (mensen met een ziekte-uitkering stapsgewijs terug aan de slag laten gaan bij een werkgever) is, nu meer dan ooit, een hot item. Maar deze mensen op dezelfde wijze gaan benaderen/begeleiden als mensen die een werkloosheidsuitkering krijgen en worden opgevolgd door RVA? Ik dacht het niet. Lees verder

Een dagje ziekenhuis

Dinsdag kreeg ik eindelijk mijn eerste infuus Mabthera in het ziekenhuis. Voor mij is het telkens een hele daguitstap, waarbij ik de dag voordien mijn zakje klaarmaak met daarin lekkere warme sloefkes, een aantal lees- en puzzelboeken, een appel, cola, een chocoladekoek en fruitsnoepjes.

De sloefkes om mijn voetjes lekker warm te houden, de boeken om me bezig te houden (want ik zit er toch ongeveer een 5 tot 6 tal uren), zoetigheid om me wakker te houden en de fruitsnoepjes om de ijzersmaak die de cortisone-infuus – dewelke ik krijg voor de infuus Mabthera – te camoufleren. Lees verder