Loopbaanbegeleiding: vierde (en laatste) gesprek

Ook al zijn het maar 4 gesprekken geweest, toch hebben ze voor mij veel betekend. Dit laatste gesprek was een vervolg op de andere drie, maar tevens ook een terugblik op en afronden van de loopbaanbegeleiding.

Omdat ik reeds 6 jaar geleden een loopbaanbegeleiding heb gevolgd, verliep de huidige begeleiding toch wat anders. Terwijl er tijdens de vorige begeleiding werd stilgestaan rond de 3 belangrijke thema’s (wie ben ik, wat kan ik en wat wil ik), gingen we nu verder in op het stuk: ‘wat kan ik nog’.

traject2

Lees verder

Loopbaanbegeleiding: derde gesprek

Tijdens het vorige loopbaanbegeleidingsgesprek werd/was duidelijk dat coachen van mensen iets is dat ‘op mijn lijf geschreven staat’. Daarom heb ik ook de afgelopen weken uitgezocht welke verschillende coachingsopleidingen er voor handen zijn.

Op basis van de tips van de loopbaanbegeleidster en rekening houdend met de praktische haalbaarheid in kader van mijn reuma, heb ik met een aantal opleidingsinstanties contact opgenomen. Uit die contacten zijn de opleiding ‘personal coach’ en deze van ‘(dis)ability management’ met stip naar voren gekomen. Qua inhoud leunen deze opleidingen dicht aan bij mijn droomjob, namelijk het begeleiden en coachen van mensen (al dan niet met een beperking). Toegegeven, het ligt in de lijn van mijn werk bij GTB als traject- en loopbaanbegeleidster, maar bij GTB ligt de focus voornamelijk op tewerkstelling. Een thema dat me natuurlijk blijft aanspreken (steeds rekening houdend met iemands persoonlijke situatie.) Lees verder

Kleine emotionele crash

Hoe taboe is het om te zeggen dat je naar een psychologe gaat om te leren omgaan met het aanvaarden van je beperking?

Ik weet het niet, maar ik ben toch van plan erover te schrijven. Want het moet gezegd, mijn psychologe heeft me door een hele moeilijke periode geholpen. Niet enkel door me te laten vertellen over mezelf en door bij haar te kunnen uithuilen, maar ook door me attent te maken op mijn vele denkfouten en samen met mij te komen tot bepaalde inzichten die me verder helpen.

Omdat ik in de sociale sector heb gewerkt, denk je misschien dat het voor mij gemakkelijker of eenvoudiger is om naar een psychologe te stappen. Niets is minder waar. Uiteindelijk is het een zoektocht naar de ‘juiste’ persoon waarbij je jezelf kwetsbaar durft opstellen. Daarnaast was het voor mij super belangrijk om bij iemand in begeleiding te gaan waarmee ik niet samenwerk: niets is zo ongemakkelijk om bij iemand op gesprek geweest te zijn de dag voordien en de volgende dag samen te overleggen met iemand die ik zelf in begeleiding heb. Het is dus een zoektocht geweest naar een goede (en ook betaalbare) psychologe, waar het ‘mee klikt’.

Ik ben ervan overtuigd dat het niet iemand moet zijn die me aardig vindt of die ik aardig zou moeten vinden, maar ik moet er me bij op mijn gemak voelen. En dat is me gelukt. Lees verder