Loopbaanbegeleiding: kennismakingsgesprek

6 jaar geleden volgde ik al een keer loopbaanbegeleiding. Ik was net bevallen van mijn zoontje en werkte nog in het ziekenfonds als klantenadviseur. Op zich wel een leuke job; mensen helpen aan ‘de balie’ met allerlei vragen over terugbetalingen, vervangingsinkomen, zorgen in binnen- en buitenland,… Heerlijke vaste uurtjes, dicht bij huis en redelijk goed betaald. Niets om over te klagen eigenlijk, maar ik miste uitdaging en vooral: intensievere contacten met mensen. Dat had ik voordien wel, toen ik werkte binnen bijzondere jeugdzorg.

Omdat ik niet zomaar van job wou veranderen, ben ik naar een loopbaancentrum gestapt om uit te zoeken waar ik me wel terug goed zou voelen. Ik was op zoek naar een job waarin ik me kan ‘smijten’ en waar mijn competenties naar boven komen. In eerste instantie dacht ik dat ik les wou geven in bijvoorbeeld volwassenenonderwijs, maar dat zijn meestal avonduren en met twee klein kindjes in huis was dat zeker niet haalbaar.  Lees verder

Kleine emotionele crash

Hoe taboe is het om te zeggen dat je naar een psychologe gaat om te leren omgaan met het aanvaarden van je beperking?

Ik weet het niet, maar ik ben toch van plan erover te schrijven. Want het moet gezegd, mijn psychologe heeft me door een hele moeilijke periode geholpen. Niet enkel door me te laten vertellen over mezelf en door bij haar te kunnen uithuilen, maar ook door me attent te maken op mijn vele denkfouten en samen met mij te komen tot bepaalde inzichten die me verder helpen.

Omdat ik in de sociale sector heb gewerkt, denk je misschien dat het voor mij gemakkelijker of eenvoudiger is om naar een psychologe te stappen. Niets is minder waar. Uiteindelijk is het een zoektocht naar de ‘juiste’ persoon waarbij je jezelf kwetsbaar durft opstellen. Daarnaast was het voor mij super belangrijk om bij iemand in begeleiding te gaan waarmee ik niet samenwerk: niets is zo ongemakkelijk om bij iemand op gesprek geweest te zijn de dag voordien en de volgende dag samen te overleggen met iemand die ik zelf in begeleiding heb. Het is dus een zoektocht geweest naar een goede (en ook betaalbare) psychologe, waar het ‘mee klikt’.

Ik ben ervan overtuigd dat het niet iemand moet zijn die me aardig vindt of die ik aardig zou moeten vinden, maar ik moet er me bij op mijn gemak voelen. En dat is me gelukt. Lees verder