Onverwacht sta ik daar.
Opgericht,
in omgewoelde grond.
Dit ben ik.
frêle, broos
sterk
mooi gekleurd
Wapperend in de wind,
mijn zwarte kern afgeschermd.
breekbaar
Met ferme stengel
en zachte doorns die me beschermen.
Pluk me niet,
laat me staan en geef me water
Koester me.
zie mijn schoonheid
zie mijn bloem;
mijn binnen- en buitenkant.
Verwarm me.
geef me zon
geef me liefde
geef me ruimte.
Aanvaard me.
zie mijn broosheid
zie mijn sterkte
zie mezelf
(zie me graag zoals ik ben)
Gisterenavond had ik het weer. Het was dan ook al weer een tijdje geleden. Zitten we heerlijk te genieten van een avondje uit met vrienden en kinderen en zegt mijn lichaam ineens dat het genoeg is geweest. Kleine signalen kwamen er wel, iets op voorhand: ogen die dicht beginnen te vallen, me moeilijker kunnen concentreren op de conversatie, pijn in de heupen en dan ineens: kortsluiting.
Ik denk dat het deze morgen Eva was die op Studio Brussel aankondigde dat ze heerlijk had uitgeslapen. Het lijkt me ook heerlijk… eens het zalige gevoel hebben van compleet en dan ook volledig uitgeslapen te zijn.
’s Ochtends zo maar wakker worden, zonder wekker, zonder geluid. Je heerlijk kunnen uitrekken en opstaan met een gevoel dat je super goed hebt geslapen, heerlijk hebt gedroomd en volledig klaar bent voor de mooie, nieuwe dag. De zonnestralen die op je gezicht vallen als je de gordijnen opent, de vogeltjes die buiten fluiten en de heerlijke geur van een kopje koffie. De kat die je ’s ochtends, als je al uit bed bent, langs je benen strijkt en samen met je naar beneden gaat om aan te schuiven aan een mooi gedekte ontbijttafel. Kinderen happy, iedereen happy, iedereen in vakantiestemming. Lees verder
Opgepast! Niet voor gevoelige lezers! Zeer negatieve blog!
Afgestraft. Teruggefloten. In de hoek gezet. Zo voel ik me vandaag. Miserabel, futloos, gefrustreerd en ook een beetje zielig als ik eerlijk mag zijn. De minuten aftellend tot ik naar mijn kiné kan rijden die me eindelijk een beetje van de pijn zal kunnen verlossen. Na eerst wat af te zien natuurlijk. Lees verder
Blijkbaar doe ik het spontaan in mijn slaap: ik rol mijn handen in mijn deken om ze warm te houden. Wanneer dit niet lukt, word ik wakker. Van de pijn in mijn gewrichten; van de kou. Het is nochtans niet koud op onze slaapkamer, maar bij deze temperaturen koelt het toch snel af. Lees verder
Reuma In Mij 