Kortsluiting

Gisterenavond had ik het weer. Het was dan ook al weer een tijdje geleden. Zitten we heerlijk te genieten van een avondje uit met vrienden en kinderen en zegt mijn lichaam ineens dat het genoeg is geweest. Kleine signalen kwamen er wel, iets op voorhand: ogen die dicht beginnen te vallen, me moeilijker kunnen concentreren op de conversatie, pijn in de heupen en dan ineens: kortsluiting.

kortsluiting Lees verder

Ambetant

Het zat er al een aantal dagen aan te komen en nu is het zo ver: ik ben ambetant. Gewoon, omdat ik heel moe ben, pijn heb en het donker en vochtig weer is buiten.

Op een dag zoals vandaag heb ik zin in niets. Of wel zin in iets, maar niet weten in wat, waardoor je niets doet; zoiets. Zo’n dagen associeer ik meestal met druilerige zondagnamiddagen; hangend in de zetel, kijkend naar de Formule 1. Niet noodzakelijk negatief, maar vandaag is het geen zondag, is het wel druilerig en is er geen Formule 1 op de TV. Ik haat dagen zoals vandaag en ben ambetant op mijn eigen omdat ik ambetant ben. En neen, het is niet de tijd van de maand!

garfield Lees verder