Tagarchief: vermoeidheid

Loopbaanbegeleiding: kennismakingsgesprek

Geplaatst op door

6 jaar geleden volgde ik al een keer loopbaanbegeleiding. Ik was net bevallen van mijn zoontje en werkte nog in het ziekenfonds als klantenadviseur. Op zich wel een leuke job; mensen helpen aan ‘de balie’ met allerlei vragen over terugbetalingen, vervangingsinkomen, zorgen in binnen- en buitenland,… Heerlijke vaste uurtjes, dicht bij huis en redelijk goed betaald. Niets om over te klagen eigenlijk, maar ik miste uitdaging en vooral: intensievere contacten met mensen. Dat had ik voordien wel, toen ik werkte binnen bijzondere jeugdzorg.

Omdat ik niet zomaar van job wou veranderen, ben ik naar een loopbaancentrum gestapt om uit te zoeken waar ik me wel terug goed zou voelen. Ik was op zoek naar een job waarin ik me kan ‘smijten’ en waar mijn competenties naar boven komen. In eerste instantie dacht ik dat ik les wou geven in bijvoorbeeld volwassenenonderwijs, maar dat zijn meestal avonduren en met twee klein kindjes in huis was dat zeker niet haalbaar.  Lees verder →

La douce France

Geplaatst op door

Wat heb ik genoten van een heerlijke vakantie in Frankrijk!

Tegen alle verwachtingen in, want ik ben eerder een Italië-liefhebber. De enige keer vakantie met de kindjes in Frankrijk, was in een huisje in de Provence met onderweg onder andere een drie uur durende (stilstaande) file ter hoogte van Lyon. Tijdens dat verblijf kreeg onze kleinste windpokken en konden we, mede dankzij de Mistral, niet vaak in het zwembad.

Toen heb ik mezelf gezworen: nooit meer Frankrijk!

Maar met de mededeling van onze 8 jarige dochter dat ze ‘Italië zat was’ (wat is ‘de jeugd’ toch verbaal de laatste tijd!) en het feit dat ons ‘budget sterker beperkt is door mijn verminderde inkomsten’ (lees: invaliditeitsuitkering), overhaalde me toch naar Frankrijk te reizen.

Niet naar de Provence – oh nee, daarvoor ben ik nog niet voldoende hersteld van de laatste ervaring… Deze keer trokken we naar de Petite Camargue. Een regio in Languedoc-Roussillon. Aan de kust, met bergen in de buurt, maar 1000 km af te leggen met de wagen en bijna sluitende garantie op stralend weer.  Lees verder →

Plannen

Geplaatst op door

Zeggen aan je werkgever dat je je werk fysiek niet meer aan kan, is moeilijk. Zeggen aan je familie en gezin dat je niet meer kan blijven werken op je huidig werk, brengt onzekerheid. Zeggen in je omgeving dat je niet meer werkt en de buurman moet duidelijk maken dat je niet zoveel vakantiedagen hebt, maar echt thuis bent omwille van je reuma, werkt zeer confronterend.

Een grote immense spiegel, waar ik steeds elke dag in kijk en me zelf de vraag stel: wat nu?

Ik heb niet het karakter om er bij te blijven zitten en me te laten gaan. Ik heb ook wel niet het karakter om eerlijk aan te geven dat het niet meer gaat, waardoor ik steeds maar blijf doorgaan. Deze beide in combinatie, hebben me tot sluwe plannen gebracht.

Grip wil ik op de situatie. Grip op reuma krijg ik niet, dat moet ik loslaten. Maar ik kan wel proberen de omgeving zo aan te passen aan mijn reuma zodat deze een zo klein mogelijk obstakel wordt. Een grote uitdaging, dewelke ik zeker wil aangaan. Lees verder →