Lookin’ good!

Over mijn uiterlijk heb ik vroeger nooit echt wakker gelegen. Okay, ik zag er graag goed uit, maar ik heb daar nooit veel extra inspanning voor geleverd. Ik liep rond in een stretch met een slobbertrui, lange haren vastgebonden met een potlood erdoor, bijna niet opgemaakt en zeer zelden een kleedje en hoge hielen aan.

Toen ik reuma kreeg, zag ik mezelf beetje bij beetje veranderen. Je moet maar eens ‘reuma’ of  ‘reumatoïde artritis’ googelen, dat maakt veel duidelijk! Beelden van misvormde vingers en handen; horrorverhalen die spreken over een agressieve, progressieve ziekte die invaliderend werkt. Nog niet zo lang geleden belandde je ‘sowieso’ in een rolstoel, maar dankzij de medicatie wordt geprobeerd de ontstekingen te remmen en onder controle te houden.

Wanneer je zo’n dingen leest, ga je toch even anders naar jezelf kijken. Nu wil ik die dingen die ik misschien later niet meer zal kunnen/mogen/hebben/… Lees verder

Mama, wat is reuma?

Een zeer moeilijke vraag… Ik vind ze al moeilijk te beantwoorden in ‘volwassen’ en medische termen, laat staan in kindertaal.

Hoewel ik al duizend keer gelezen heb wat reuma is, die medische uitleg is voor mij gewoon Chinees!

Meestal leg ik het uit als volgt: mijn lichaam breekt zichzelf af en men weet niet hoe dat komt. In mijn geval, namelijk bij reumatoïde artritis (RA), gebeurt de afbraak ter hoogte van mijn gewrichten. Ze weten niet wat de oorzaak hiervan is, dus kunnen ze enkel zoeken naar de juiste medicatie om die progressieve en chronische ziekte af te remmen.

Geen uitleg die je aan een kind kan geven dus… Toch niet aan een kleuter of ‘begin lagere schoolganger’… Lees verder

The Devil Wears Prada… en ik steunzolen

Al jaren draag ik steunzolen en al jaren liet ik ze maken bij het plaatselijk medisch centrum of de dichtstbijzijnde gespecialiseerde schoenwinkel.
Standaard mocht ik in een soort van ‘roze mousse’ gaan staan om zo een afdruk van beide voeten te laten nemen. Eén tot twee weken later mocht ik dan terug om de steunzolen te gaan passen.

Al bij al heb ik geluk. Mijn steunzolen zijn relatief dun en hebben niet al te hoge aanpassingen. In het begin was het wel zoeken naar een schoenwinkel dewelke schoenen verkocht met uitneembare zolen.
Maar sinds een paar jaar kan ik terecht in de buurt en merk ik dat de grotere ketens ook steeds meer dergelijke schoenen verkopen.
Qua merken vind ik mijn gading wel bij Brako Ergonomics, Gabor, Camper, Ecco, Durea, Verhulst,… De ene schoen is wat eleganter dan de andere natuurlijk…
En wel op voorwaarde dat ik eind augustus al inkoop voor de winter en eind februari voor de zomer. Lees verder

Festivalitis

De festivalzomer is eindelijk weer van start gegaan!

Met z’n allen trekken we massaal naar verschillende festivalweides om daar als een bende koeien op elkaar geprakt te genieten van heerlijke muziek.

Ook ik ben weer van de partij. Al sinds een paar jaar niet meer voor de volledige 3 tot 5 dagen, maar enkel nog hier en daar een snipperdag. Telkens goed uitgekozen op basis van de aangekondigde namen en van ruim op voorhand vastgelegd wegens anders uitverkocht.

Tot nu toe lukte het me  om zonder al te veel kleerscheuren of oververmoeidheid verschillende festivals te overleven. Denk dan in termen van Graspop en de ruigere affiche van de Lokerse Feesten, maar ook Werchter staat steevast op het programma.

Dit jaar startte mijn festivalzomer op TW Classic. Totaal onverwacht eigenlijk. Eén van mijn beste vriendinnen belde me met een extra ticket en de keuze was snel gemaakt: The Rolling Stones kon ik nu echt niet laten schieten! Lees verder

Tax On Web

Zoals elke Belg in deze tijd van het jaar, probeer ik zo goed en zo kwaad mogelijk mijn belastingsaangifte in te vullen of een slachtoffer te vinden om het in mijn plaats te doen. Liefst op tijd, voor eind juni.

Sinds vorig jaar ben ik meegestapt in het digitale tijdperk en vul ik deze aangifte trouw zelf in via Tax On Web.

Met een degelijke kaartlezer als handwapen, raakte ik relatief vlot in het systeem. Ik moest me wel een paar keer opnieuw aan- en afmelden, maar dat wijd ik eerder aan mijn pc technieken dan aan het systeem zelf.

Veel invullen is er trouwens niet aan, vermits alle bedragen al netjes zijn ingevuld. Met het kladje van de vorige jaren bij de hand keek ik alles na en kon ik aanvullen waar nodig. Volgens mij laten ze met opzet een aantal vakken leeg om je het gevoel te geven toch nog zelf iets in te vullen en te checken of je effectief alles even nakijkt.

Gemakkelijk is ook het korte overzichtje dat je kan aanklikken om even na te kijken of alle nummertjes van vorig jaar opnieuw terug te vinden zijn op de nieuwe aangifte. Groot was mijn verbazing dan ook dat er onder de rubriek ‘Persoonlijke gegevens en gezinslasten’ (deel 1) vlotjes het vakje van ‘persoon met een zware handicap’ stond aangevinkt! Lees verder