Ode aan mijn reuma, ter ere van Wereld Reuma Dag

Zachtjes sloop jij binnen

Ongemerkt, slechts enkele sporen nalatend

Een Trojaans Paard,

soldaten die me aanvallen van binnenuit,

bijna geen weerstand

Je nam over en ik was verbijsterd

Onverwacht.

Een zoektocht naar weerstand

en opbouwen van energie

Terug genieten van de kleine dingen

Het lukt.

Je blijft trekken, zagen en zeuren

je blijft zoeken naar overheersing

Maar nu zijn de rollen omgedraaid

Ik nam over en jij was verbijsterd.

Onverwacht.

Een zoektocht naar het ritme

terwijl ik toch wel de richting bepaal

Je bent er altijd,

jammer genoeg

Maar dankzij jou weet ik

dat elke dag een nieuwe dag betekent

een nieuwe start

telkens opnieuw.