Opinie: progressief werken

Huidig Minister van Volksgezondheid Maggie De Block heeft al heel wat stof laten opwaaien met haar boodschap dat mensen die een mutualiteitsuitkering krijgen, ook aangespoord gaan worden om stappen te zetten naar werk. Met die nuance natuurlijk dat ze rekening zullen houden met de situatie waarbinnen de patiënt zich bevindt. Eigenlijk is dit niet nieuw: zo werken GTB en VDAB al een geruime tijd samen met mutualiteiten om mensen mee(r) te gaan begeleiden richting arbeidsmarkt. Daaarnaast kreeg het RIZIV het pilootproject ‘Disability Management’ toegewezen in juni 2014, waarbij experten worden opgeleid om op de werkvloer werkgevers en werknemers meer te gaan ondersteunen in het zoeken naar oplossingen in kader van jobbehoud. (link klik hier)

Het meer promoten van progressieve tewerkstelling (mensen met een ziekte-uitkering stapsgewijs terug aan de slag laten gaan bij een werkgever) is, nu meer dan ooit, een hot item. Maar deze mensen op dezelfde wijze gaan benaderen/begeleiden als mensen die een werkloosheidsuitkering krijgen en worden opgevolgd door RVA? Ik dacht het niet. Lees verder

Interview met ‘Uitgekamd’

‘Uitgekamd’ is een gemeenschapskrant waarin het plaatselijke nieuws van de gemeente waar ik woon, Wezembeek-Oppem, verschijnt. Ik had het genoegen om, dankzij mijn man, te worden geïnterviewd door Bart Claes, freelance journalist. Het artikel is zonet uitgekomen en met zijn toestemming publiceer ik hier de inhoud. Voor link naar uitgave: klik hier.

ESTAFETTE
Anja Marchal

Bloggen over leven met reuma

Reuma, dan denk je aan gekromde oude vrouwtjes. Niet aan een levendige jonge mama als Anja Marchal. Toch kampt Anja al jaren met pijn en last door reumatoïde artritis. Wat dat betekent en hoe ze ermee omgaat, lees je op haar blog reumainmij.be. Lees verder

Loopbaanbegeleiding: tweede gesprek

Mijn tweede loopbaanbegeleidingsgesprek is achter de rug en ik ben het nog wat aan het verwerken… Tijdens dit gesprek hebben we het Inspiratiespel verder uitgediept en zijn we ook blijven stilstaan bij mijn ‘ideale doelgroep’ van mensen waarmee ik graag zou willen werken.

Het komt er steeds op neer dat mensen coachen op mijn lijf geschreven staat. De loopbaanbegeleidster zei me dat ik eigenlijk wel weet wat ik graag zou willen doen, namelijk mensen begeleiden/coachen en toch blijf ik haar vragen naar een plan B.

‘Waarom?’ vraagt ze me en ze legt me uit dat ze wil werken met de dingen die NU op tafel liggen. Te ver in de toekomst kijken kan en hoeft niet; niemand weet immers wat er tussen nu en dan gaat gebeuren en uiteindelijk is het NU duidelijk dat coachen iets is dat ik graag doe én graag gedaan heb. Waarom wil ik dan zo nodig ook een plan B? Waarom wil ik zo nodig nog een andere richting/andere mogelijke job vinden? Het antwoord is simpel: faalangst.

faalangst2

 

Lees verder