Loopbaanbegeleiding: tweede gesprek

Mijn tweede loopbaanbegeleidingsgesprek is achter de rug en ik ben het nog wat aan het verwerken… Tijdens dit gesprek hebben we het Inspiratiespel verder uitgediept en zijn we ook blijven stilstaan bij mijn ‘ideale doelgroep’ van mensen waarmee ik graag zou willen werken.

Het komt er steeds op neer dat mensen coachen op mijn lijf geschreven staat. De loopbaanbegeleidster zei me dat ik eigenlijk wel weet wat ik graag zou willen doen, namelijk mensen begeleiden/coachen en toch blijf ik haar vragen naar een plan B.

‘Waarom?’ vraagt ze me en ze legt me uit dat ze wil werken met de dingen die NU op tafel liggen. Te ver in de toekomst kijken kan en hoeft niet; niemand weet immers wat er tussen nu en dan gaat gebeuren en uiteindelijk is het NU duidelijk dat coachen iets is dat ik graag doe én graag gedaan heb. Waarom wil ik dan zo nodig ook een plan B? Waarom wil ik zo nodig nog een andere richting/andere mogelijke job vinden? Het antwoord is simpel: faalangst.

faalangst2

 

Lees verder

Loopbaanbegeleiding: eerste gesprek

Gisteren stond ik opnieuw oog in oog met ‘mijn’ loopbaanbegeleidster van 6 jaar geleden. Het was een leuk weerzien, maar toch ook wel spannend. Uiteindelijk komt het niet zo veel voor dat er iemand na zo’n periode terugkeert naar loopbaanbegeleiding. We hebben dan ook eerst bijgepraat en uitgezocht wat mijn loopbaanvraag precies inhoudt.

We zijn gekomen tot volgende vraag: ‘ik wil weten wat ik nog kan en graag zal doen, rekening houdend met mijn reumatoïde artritis (RA), op de werkvloer.’ Die RA had ik 6 jaar geleden ook, maar ik ondervond nog niet zoveel (fysieke) beperkingen en ik ging tijdens die periode ook nog niet op regelmatige basis naar het ziekenhuis (voor infusen en controle-onderzoeken).
Qua praktische haalbaarheid naar een werkvloer toe, is er dus wel wat veranderd.

Lees verder