La douce France

Geplaatst op door

Wat heb ik genoten van een heerlijke vakantie in Frankrijk!

Tegen alle verwachtingen in, want ik ben eerder een Italië-liefhebber. De enige keer vakantie met de kindjes in Frankrijk, was in een huisje in de Provence met onderweg onder andere een drie uur durende (stilstaande) file ter hoogte van Lyon. Tijdens dat verblijf kreeg onze kleinste windpokken en konden we, mede dankzij de Mistral, niet vaak in het zwembad.

Toen heb ik mezelf gezworen: nooit meer Frankrijk!

Maar met de mededeling van onze 8 jarige dochter dat ze ‘Italië zat was’ (wat is ‘de jeugd’ toch verbaal de laatste tijd!) en het feit dat ons ‘budget sterker beperkt is door mijn verminderde inkomsten’ (lees: invaliditeitsuitkering), overhaalde me toch naar Frankrijk te reizen.

Niet naar de Provence – oh nee, daarvoor ben ik nog niet voldoende hersteld van de laatste ervaring… Deze keer trokken we naar de Petite Camargue. Een regio in Languedoc-Roussillon. Aan de kust, met bergen in de buurt, maar 1000 km af te leggen met de wagen en bijna sluitende garantie op stralend weer.  Lees verder →

Lookin’ good!

Geplaatst op door

Over mijn uiterlijk heb ik vroeger nooit echt wakker gelegen. Okay, ik zag er graag goed uit, maar ik heb daar nooit veel extra inspanning voor geleverd. Ik liep rond in een stretch met een slobbertrui, lange haren vastgebonden met een potlood erdoor, bijna niet opgemaakt en zeer zelden een kleedje en hoge hielen aan.

Toen ik reuma kreeg, zag ik mezelf beetje bij beetje veranderen. Je moet maar eens ‘reuma’ of  ‘reumatoïde artritis’ googelen, dat maakt veel duidelijk! Beelden van misvormde vingers en handen; horrorverhalen die spreken over een agressieve, progressieve ziekte die invaliderend werkt. Nog niet zo lang geleden belandde je ‘sowieso’ in een rolstoel, maar dankzij de medicatie wordt geprobeerd de ontstekingen te remmen en onder controle te houden.

Wanneer je zo’n dingen leest, ga je toch even anders naar jezelf kijken. Nu wil ik die dingen die ik misschien later niet meer zal kunnen/mogen/hebben/… Lees verder →

Matrasperikelen

Geplaatst op door

Geradbraakt ben ik vandaag opgestaan. Ik heb namelijk vannacht mijn nieuwe Tempur-reisset-matras-en-kussen uitgetest en heb het gevoel dat ik op een dun yoga-matje de nacht heb doorgebracht.

Ik had ergens op een forum gelezen dat Tempur speciale pakketten verkocht voor wanneer je op reis gaat, bestaande uit een dunne oplegmatras en een klein ergonomisch kussen. Het materiaal van de Tempur-matrassen wordt omschreven als meer dan schuim. Het is temperatuurgevoelig en past zich aan aan je lichaam. Op hun site (http://be.tempur.com/nl-be/materiaal/tempur-material-be.html) beloven ze je minder wakker te worden in ‘de zoektocht naar een comfortabele, pijnloze slaaphouding’.

Viel me dat even tegen… Pff… draaien, keren,…. Ik kreeg namelijk steeds het gevoel tegen de rand van een veldbedje te liggen en eruit te (kunnen) vallen. Onnozel natuurlijk, want mijn oplegmatras lag op ons tweepersoonsbed en ver genoeg van de rand. Lees verder →

Mama, wat is reuma?

Geplaatst op door

Een zeer moeilijke vraag… Ik vind ze al moeilijk te beantwoorden in ‘volwassen’ en medische termen, laat staan in kindertaal.

Hoewel ik al duizend keer gelezen heb wat reuma is, die medische uitleg is voor mij gewoon Chinees!

Meestal leg ik het uit als volgt: mijn lichaam breekt zichzelf af en men weet niet hoe dat komt. In mijn geval, namelijk bij reumatoïde artritis (RA), gebeurt de afbraak ter hoogte van mijn gewrichten. Ze weten niet wat de oorzaak hiervan is, dus kunnen ze enkel zoeken naar de juiste medicatie om die progressieve en chronische ziekte af te remmen.

Geen uitleg die je aan een kind kan geven dus… Toch niet aan een kleuter of ‘begin lagere schoolganger’… Lees verder →

The Devil Wears Prada… en ik steunzolen

Geplaatst op door

Al jaren draag ik steunzolen en al jaren liet ik ze maken bij het plaatselijk medisch centrum of de dichtstbijzijnde gespecialiseerde schoenwinkel.
Standaard mocht ik in een soort van ‘roze mousse’ gaan staan om zo een afdruk van beide voeten te laten nemen. Eén tot twee weken later mocht ik dan terug om de steunzolen te gaan passen.

Al bij al heb ik geluk. Mijn steunzolen zijn relatief dun en hebben niet al te hoge aanpassingen. In het begin was het wel zoeken naar een schoenwinkel dewelke schoenen verkocht met uitneembare zolen.
Maar sinds een paar jaar kan ik terecht in de buurt en merk ik dat de grotere ketens ook steeds meer dergelijke schoenen verkopen.
Qua merken vind ik mijn gading wel bij Brako Ergonomics, Gabor, Camper, Ecco, Durea, Verhulst,… De ene schoen is wat eleganter dan de andere natuurlijk…
En wel op voorwaarde dat ik eind augustus al inkoop voor de winter en eind februari voor de zomer. Lees verder →