Op vrijdag 15 december 2023 nam ik een besluit: Ik heb er genoeg van om steeds geconfronteerd te worden met mijn beperkingen. Genoeg van “het gaat niet, want mijn migraine dit of mijn reuma dat”. Ik wil het anders aanpakken.
Lees verder
Op vrijdag 15 december 2023 nam ik een besluit: Ik heb er genoeg van om steeds geconfronteerd te worden met mijn beperkingen. Genoeg van “het gaat niet, want mijn migraine dit of mijn reuma dat”. Ik wil het anders aanpakken.
Lees verderDe laatste tijd heb ik weer meer last van mijn heupen. Pijn in mijn heupen heb ik regelmatig, maar die trekt ook steeds opnieuw na een aantal weken weg. Maar deze keer niet. Ik vermoed dat dit komt door een overbelasting in februari: toen gingen we wandelen in Voeren en ik denk dat de wandeling van een 12tal kilometer net iets te lang en te zwaar zou kunnen geweest zijn. Lees verder
De afgelopen weken waren intens. Terwijl ik op het werk vooral op de rem ging staan om terug naar dat mooie evenwicht tussen rust en activiteit te gaan, is de balans werk-privé helemaal naar de andere richting overgeheld. Met als hoogtepunten de verjaardagen van dochter en manlief en als afronding voor de crash: een aantal dagen kamperen voor de schoolpoort. Lees verder
Tijdens de tweede helft van maart is het me gelukt om op de rem te gaan staan. Mijn lichaam gaf langs alle kanten aan dat het zo niet verder kon en dringend meer rust en regelmaat nodig had.
Ik weet niet wat het was de laatste tijd, maar ik liep alleszins heel krikkel rond en had constant het gevoel over mijn grenzen te gaan. Eens werken op een zaterdag werd er al gauw teveel aan, omdat ik op zondag dan de hele dag ‘out’ lag in bed. Recuperen tijdens de week leek moeilijker te gaan en mijn huishouden en werk raakten achterop, waardoor ik nog meer stress kreeg. Lees verder
Maandag stond de wereld voor mij weer even stil. Na het afnemen van een botdensitometrie – dit is een test om de dichtheid van je botten te meten – vertelde de verpleegkundige me dat ik osteoporose had in mijn heupen. En ook in mijn rug was het kantje boordje.
Begin januari ging ik naar het ziekenhuis voor mijn driemaandelijkse controle op afdeling reumatologie. Daar werd beslist om radiografieën te nemen van handen en voeten, maar ook van de heup omdat die heup echt wel blijft opspelen. En omdat ik het beu ben dat de reumatoloog me steeds doorverwijst naar de kinesitherapeut en de kiné op zijn beurt weer naar de reumatoloog. Van het kastje naar de muur en terug. Lees verder