Informatief: Progressief werken

Dit is een zuiver informatief stuk over progressieve tewerkstelling, namelijk deeltijds (opbouwend) werken met behoud van recht op een uitkering van de mutualiteit.

Met oprechte dank aan STEVEN DESCHAMP voor het nalezen, corrigeren en aanvullen van onderstaande tekst. Steven werkt al 14 jaar op dienst vervangingsinkomen van Partena Ziekenfonds.

Wat is progressieve tewerkstelling?

Voor werknemers uit de privésector en zelfstandigen voorziet de wetgever het systeem van toegelaten arbeid of progressieve tewerkstelling. In dit systeem kan een persoon die arbeidsongeschikt verklaard werd door de adviserend geneesheer van het ziekenfonds het werk onder bepaalde voorwaarden gedeeltelijk hervatten. Werknemers die tewerkgesteld zijn in het systeem van toegelaten arbeid behouden het recht op een uitkering van het ziekenfonds naast het loon van de werkgever. De som van het beroepsinkomen en de (verminderde) uitkering liggen altijd hoger dan het bedrag van de uitkering indien je niet werkt.

Bron: Vlaams Patiëntenplatform

Concreet betekent dit dat je als werknemer al na 1 dag van volledige (=100%) arbeidsongeschiktheid aan je adviserende geneesheer van je ziekenfonds kan vragen om deeltijds terug aan de slag te gaan bij je werkgever, met als doel stelselmatig (=progressief) je aantal uren op te drijven tot je opnieuw aan je oorspronkelijk aantal uren – overeengekomen in je arbeidscontract – komt. Als zelfstandige kan dit na 1 maand arbeidsongeschiktheid.

Doel is om stapsgewijs op de werkvloer uit te gaan proberen wat je nog aan kan. Dit kan gaan over de praktische haalbaarheid van het aantal uren, maar evengoed over de jobinhoud en randvoorwaarden (bv woon-werkverkeer, stressbestendigheid,…) Lees verder

Loopbaanbegeleiding: tweede gesprek

Mijn tweede loopbaanbegeleidingsgesprek is achter de rug en ik ben het nog wat aan het verwerken… Tijdens dit gesprek hebben we het Inspiratiespel verder uitgediept en zijn we ook blijven stilstaan bij mijn ‘ideale doelgroep’ van mensen waarmee ik graag zou willen werken.

Het komt er steeds op neer dat mensen coachen op mijn lijf geschreven staat. De loopbaanbegeleidster zei me dat ik eigenlijk wel weet wat ik graag zou willen doen, namelijk mensen begeleiden/coachen en toch blijf ik haar vragen naar een plan B.

‘Waarom?’ vraagt ze me en ze legt me uit dat ze wil werken met de dingen die NU op tafel liggen. Te ver in de toekomst kijken kan en hoeft niet; niemand weet immers wat er tussen nu en dan gaat gebeuren en uiteindelijk is het NU duidelijk dat coachen iets is dat ik graag doe én graag gedaan heb. Waarom wil ik dan zo nodig ook een plan B? Waarom wil ik zo nodig nog een andere richting/andere mogelijke job vinden? Het antwoord is simpel: faalangst.

faalangst2

 

Lees verder