Vernieuwing

Dat wordt het thema voor 2025: vernieuwing.

Ik heb al een aanloopje genomen in 2024, met de opstart van mijn activiteit als zelfstandige in bijberoep en in 2025 hoop ik deze start verder uit te bouwen. Ondertussen heb ik al heel wat bijgeschakeld: zo ben ik toch terug als loopbaancoach gestart. Het was even twijfelen om mijn bedrijfje Veerwerk zelf te laten erkennen als loopbaancentrum, maar uiteindelijk besliste ik om me aan te sluiten bij POP Consult & Coaching. Het is vooral mijn nood aan collega’s en intervisie die maakt dat ik deze beslissing heb genomen en ik heb er nog geen moment spijt van gehad.

Waarom dan toch die stap naar loopbaancoaching? Omdat het me werd gevraagd… en omdat ik het werk als loopbaancoach bij GTB vroeger echt wel graag deed. De keuze was dus snel gemaakt 😉

In januari 2025 zal ik nog een extra stap nemen en me ook focussen op de Terug Naar Werk Trajecten, specifiek voor mensen die langer dan een jaar een ziekte-uitkering hebben of die een ziekte-uitkering hebben en medisch ontslagen zijn op initiatief van de werkgever. Dit worden intensievere trajecten en volledig gesubsidieerd door het RIZIV. Dat betekent dat ik dus eindelijk ook gratis begeleiding zal kunnen aanbieden, specifiek voor deze groep van mensen dan. Ik kijk er echt naar uit…

Mja, toch wel grootse plannen dan he… Maar toch nog steeds heel hard rekening houdend met mijn fysieke kunnen. Dus opnieuw: kleinere stapjes dan ik zelf zou willen, maar groot genoeg om me energie te geven en mensen te gaan ondersteunen die het echt nodig hebben.

Hoe het dan zit met die migraine? Tja, die is er dus nog. Ik heb wel het gevoel dat de aanvallen minder zwaar zijn dankzij de Ajovy-spuiten en minder lang aanhouden, maar ik moet nog geregeld zaken afzeggen of verplaatsen. Het blijft altijd afwegen en plannen en de nasleep achteraf moet steeds worden ingepland, want die is er… Jammer genoeg. Sowieso heb ik in maart een afspraak op gynaecologie om een hormonenbehandeling te bespreken en dan bekijken we weer verder…

Reuma-gewijs neem ik nu deel aan een studie, waarbij ik regelmatiger medicatie krijg toegediend. Op maat, wanneer ik het nodig heb en ik hoef niet meer noodzakelijkerwijs te wachten totdat ik voldoende ontstekingen heb op de ‘juiste’ plaatsen op mijn lichaam. Het is af te wachten, ik ben nog maar net gestart binnen de studie, maar ik ben hoopvol.

Het blijft altijd wel vermoeiend en mentaal ook zwaar om dat lijf van mij mee te nemen tijdens de rit, maar stilletjesaan kom ik er wel denk ik. Op mijn manier. Op een andere manier dan ik zelf aanvankelijk zou willen. Maar ik blijf de weg op gaan van voldoende beweging, afgewisseld met rust, een vaste dagstructuur, regelmatig opladen tijdens een boswandeling,…

Duidelijke, overzichtelijke maandschema’s helpen me alles zo goed mogelijk te spreiden zodat ik voldoende rust krijg tussendoor. En ik probeer me het niet te fel aan te trekken wanneer er weer maar eens een aanval opduikt (met de nadruk op ‘probeer’). En voor de rest probeer ik me te focussen op de fijne dingen des levens 😉 Ik kocht me een Succesplanner, wat me echt uitdaagt om wekelijks die focus te behouden. Vind ik persoonlijk een aanrader trouwens! (Neen, ik heb geen persoonlijke aandelen 😉 )

Wat zijn jouw tips om die focus op de energiegevers te behouden?

De allerbeste wensen voor 2025 trouwens! “Ik wens je het allerbeste toe, maar vooral een goede gezondheid!”

Liefs, Anja

Een nieuw jaar, een nieuw begin

Op vrijdag 15 december 2023 nam ik een besluit: Ik heb er genoeg van om steeds geconfronteerd te worden met mijn beperkingen. Genoeg van “het gaat niet, want mijn migraine dit of mijn reuma dat”. Ik wil het anders aanpakken.

Lees verder

Handdoek in de ring

Ik ga er even tussenuit. Het is me te veel en ik raak niet meer opgeladen. Ik weet geen rust meer te vinden, ik blijf piekeren maar vooral: ik ben op. Ik blijk het al een hele periode aan te geven, zeker als ik de berichten in deze blog terug nalees. Ik moet luisteren naar mijn lichaam want het schreeuwt.

Ik stopte met werken begin augustus, vooral ook om uit te zoeken of die migraine dan toch niet gerelateerd zou zijn aan stress en dan vooral: stress die gelinkt is aan het werk. Ik kan het pas weten als ik het werk volledig kan loslaten. Maar het is moeilijk: ik maak me zorgen over mijn collega’s die het nu alleen moeten zien te redden. Zeker omdat ik weet dat het sowieso al (te?) veel werk is om met drie deeltijdsen te dragen. Het helpt niet om me thuis te zetten en hierover te blijven piekeren, dat weet ik, dan kan ik eigenlijk evengoed weer beginnen werken…

De voorbije anderhalve maand was allesbehalve deugddoend. Migraine-aanvallen wisselden elkaar af, ook extra getriggerd door de hittegolf weet ik nu. Daarbovenop heb ik plots van één van mijn beste vriendinnen afscheid moeten nemen. Haar overlijden kwam onverwacht en ik kan het moeilijk plaatsen. Zoveel onmacht dat ik voel momenteel, rond haar overlijden, rond die migraine die ik niet onder controle krijg… Ik lijk geen vat te krijgen op hoe ik me voel en mijn lichaam lijkt me letterlijk plat te leggen zodat ik niet anders kan dan ernaar luisteren.

Mijn maag ligt letterlijk en figuurlijk overhoop. Ik voel me vaak misselijk en draai weg. Telkens ik een sessie (milde) yoga of meditatie probeer, krijg ik nadien een migraine-aanval van jewelste. Wandelen in de natuur met de hond doet me goed, maar dat zat er de voorbije week niet echt in: als je je kotsmisselijk voelt (sorry, maar dit is het enige geschikte woord dat ik ervoor heb) dan heb je daar niet echt de goesting en laat staan de energie voor. Ook lezen lukt niet, een bad nemen of in de tuin even zitten lukt momenteel niet…

Dus ik hoop dat er in de komende periode wel ruimte komt voor dingen die me opladen, ruimte voor meer rust en om te werken aan die onmachtsgevoelens en het drukkende gevoel op mijn schouders. Ik heb echt het gevoel dat ik er letterlijk even tussenuit moet, weg, om mijn hoofd op te klaren. Geen idee hoe of wat…

Op zoek naar wat me rust kan brengen en ook op zoek naar energie die wat blijft hangen zodat ik met mezelf aan de slag kan gaan. Tips altijd welkom!

Migraine

De laatste tijd gaat het eigenlijk niet zo goed met me. Nochtans denken heel veel mensen van wel: ze zien mijn wandelberichten langskomen op social media en moedigen me via allerlei berichtjes aan. Heel fijn natuurlijk, vooral ook omdat ik zo hard bezig ben me te focussen op meer bewegen en het behalen van mijn wandeldoel in 2021 (zie vorige blogpost).

Maar ‘achter de schermen’ ben ik op de sukkel. Sinds juni 2020 heb ik steeds meer last van migraine-aanvallen. Wat voordien af en toe eens een lastige aanval was, is nu opgestapeld tot meerdere aanvallen per maand. Lees verder

2020: Wat een jaar!

2020: het is een jaar geweest als geen ander. Dat is het minste wat er van gezegd kan worden…

Het werd een jaar met in de eerste maanden heel wat onzekerheid door het ondertussen welgekende Corona-virus. Als eerste reflex werd het extreem opletten, alles goed ontsmetten, iedereen weren in en om het huis en zoveel mogelijk contacten fysiek vermijden. Ondertussen blijven we zeer alert, maar komen we gelukkig ook al wat meer buiten.

Thuiswerk was voor mij sowieso al de norm, maar daarbovenop kregen de kinderen – zeker in het begin van deze crisis – thuisonderwijs, stopten de hobby’s, werden de behandelingen en consultaties in kader van mijn reuma (en andere gezondheidsproblemen) in eerste instantie allemaal geannuleerd en kwam ook de poetsvrouw niet meer aan huis.

Lees verder