Over mijn uiterlijk heb ik vroeger nooit echt wakker gelegen. Okay, ik zag er graag goed uit, maar ik heb daar nooit veel extra inspanning voor geleverd. Ik liep rond in een stretch met een slobbertrui, lange haren vastgebonden met een potlood erdoor, bijna niet opgemaakt en zeer zelden een kleedje en hoge hielen aan.

Toen ik reuma kreeg, zag ik mezelf beetje bij beetje veranderen. Je moet maar eens ‘reuma’ of  ‘reumatoïde artritis’ googelen, dat maakt veel duidelijk! Beelden van misvormde vingers en handen; horrorverhalen die spreken over een agressieve, progressieve ziekte die invaliderend werkt. Nog niet zo lang geleden belandde je ‘sowieso’ in een rolstoel, maar dankzij de medicatie wordt geprobeerd de ontstekingen te remmen en onder controle te houden.

Wanneer je zo’n dingen leest, ga je toch even anders naar jezelf kijken. Nu wil ik die dingen die ik misschien later niet meer zal kunnen/mogen/hebben/… Lees verder →