Ik heb wat op mijn tanden moeten bijten om het niet vroeger van de daken te schreeuwen… Maar eerst wou ik alles zo goed als zeker in orde hebben vooraleer ik het grote nieuws met de buitenwereld wilde delen.

In mijn laatste blog had ik het er al een beetje over: ik ging onder andere uitzoeken wat ik nog zou kunnen op het vlak van werk. En dat werd niet zo’n gemakkelijke opgave.

Voor mezelf moeten toegeven dat ik het tempo dat de laatste jaren wordt aangehouden bij ReumaNet te hoog is, is een hele bittere pil die ik moest doorslikken. Maar door zo een hele tijd thuis te zijn door ziekte, werd me steeds meer duidelijk dat ik echt niet meer kon volgen met alle nieuwigheden en alle verwachtingen die hieraan vast hangen.

Een aantal maanden geleden kon ik niet zo duidelijk zien wat ik nu zie: ik had best veel stress, ik wou vooral mee kunnen en raakte helemaal opgebrand en uitgeput. Die migraine is er niet voor niks. Ik zeg niet dat het volledig gelinkt is aan werkstress, maar ik denk wel dat de stress rond het werk een grote impact heeft betekend en dat is iets waar ik zeker naar de toekomst toe heel hard rekening mee zal moeten houden.

Ondertussen is de goedkeuring van de adviserend arts van mijn ziekenfonds binnen en ik mocht op 17 februari 2024 mijn eerste injectie Ajovy toedienen. Gedurende drie maanden mag ik deze nieuwe medicatie, een biological tegen migraine, uittesten om dan te bekijken of de medicatie pakt. Elke maand één spuit, dat betekent dat ook mijn tweede reeds geplaatst is.

Merk ik al resultaat? Ik kan zeggen dat ik eindelijk al eens zes dagen aaneensluitend géén hoofdpijn heb gehad en ook dat de migraine er nog wel zeer regelmatig is, maar dat deze me minder volledig uitschakelt. Zo moet ik niet meer altijd in het donker in mijn bed gaan liggen wanneer ik migraine heb; ik kan nog naar de dokter of een korte rit doen met de auto bijvoorbeeld.

Wanneer de aura’s optreden, zijn deze wel meestal gepaard met zicht verlies en dat overweldigt me nog regelmatig. Maar de aanvallen zijn vaak minder intens en zijn eerder sluimerend dan priemend en akuut. Pas op, ik heb nog hevige aanvallen die een aantal dagen kunnen aanslepen, maar in het algemeen lijkt het toch beter te gaan. Fingers crossed!

Ik kan in het algemeen dus functioneren en dat is positief! Het was ook nodig, want ik heb ondertussen niet stilgezeten.

Ik ben in januari gestart met een Start!traject bij Starterslabo om uit te zoeken of ik zou kunnen opstarten als zelfstandige in bijberoep. Natuurlijk heb ik voor dit traject ook toestemming gevraagd en gelukkig gekregen van de adviserend arts van het ziekenfonds.

Daarnaast ben ik in februari stilletjes aan gestart met de opbouw van een eigen website en het uittekenen van mijn plan als ondernemer. Er komt heel wat bij kijken, bij zo’n opstart als zelfstandige, ook al is het maar beperkt en in bijberoep. Dat had ik toch zwaar onderschat… Maar beetje bij beetje heeft mijn plan vorm gekregen en nu mag ik fier zeggen dat ik op 1 april 2024 als zelfstandige in bijberoep zal starten.

Spannend, toch?! Ik ben zo benieuwd naar je reactie…

Vanaf 1 april 2024 kan je bij mij terecht voor ondersteuning en advies als je vragen hebt rond werken met gezondheidsproblemen. Eigenlijk ga ik de ondersteuning bieden die ik voordien vanuit ReumaNet en GTB heb gegeven, alleen dan als zelfstandige in bijberoep en ik ga vooral focussen op advies geven. Dat is wat me energie geeft, dat is waar ik goed in ben.

Dus als je het gevoel hebt dat het omwille van je gezondheid op het werk niet meer zo goed gaat of waarvan anderen zeggen dat je ondersteuning nodig hebt, dan kan je bij me terecht. Ik zal infosessies aanbieden onder vorm van een masterclass en een aantal workshops in kleine groep waar ervaringsuitwisseling centraal staat. Daarnaast kan je natuurlijk en in de eerste plaats bij me terecht voor een persoonlijk gesprek. Online of in het Medisch Centrum voor Huisartsen (MCH) te Wezembeek-Oppem.

In het MCH kan je me elke donderdagnamiddag vinden, van 13u tot 16u. Zo tof ook; ik ben er de eerste niet-medische hulpverlener die deel mag gaan uitmaken van het MCH-team. Zo fijn dat ik die kans krijg en op deze manier ook een ruimte heb waar ik mensen persoonlijk kan ontvangen. Want toegegeven, niet iedereen is fan van een grote hond zoals ons Uma (Berner Sennen).

Geen idee of het concept succes zal hebben, want het is iets nieuws. De meeste mensen die deze ondersteuning bieden, bieden dit vanuit een organisatie aan (zoals ik bijvoorbeeld bij ReumaNet of bij GTB) of als loopbaancoach of coach bijvoorbeeld. Ikzelf wil me niet profileren als coach, maar eerder als adviseur. Het is zoals de dame bij de bank me zei: een soort van Immotheker, maar dan voor vragen rond werk: echt in kaart brengen wat alle mogelijkheden zijn zodat mensen de juiste hulp en ondersteuning kunnen inschakelen.

Ik heb mijn initiatief Veerwerk gedoopt, wat staat voor Veerkrachtig Werken. Omdat ik vind dat mensen met gezondheidsproblemen nu éénmaal een ton aan veerkracht bezitten. We worden elke dag weer uitgedaagd door onze aandoening en slagen erin om toch steeds verder te gaan. Als dat geen veerkracht is, dan weet ik het niet meer…

Dus surf maar eens naar mijn website www.veerwerk.be en laat me zeker vinden wat je ervan vindt!

Steun me door mijn website te delen, een review achter te laten via het contactformulier of het facebook– en instagramprofiel van Veerwerk of natuurlijk via mail: anja@veerwerk.be

Pfieuw! The word is out! Zo benieuwd naar wat jij ervan vindt!